wp6191267d_0f.jpg

Ponieważ ciągle odczuwał trudności umysłowe, które czyniły uciążliwym surowe życie seminaryjne, opuścił Lyon i udał się w 1926 r. do Auberive do ks. Ghiki. Vladimir Ghika, z rumuńskiej rodziny książęcej, urodził się w Konstantynopolu w 1873 r. i został ochrzczony w religii prawosławnej. Nawrócił się na katolicyzm. Został wyświęcony na kapłana w 1923 r. W 1924 r. kupił dawne opactwo cysterskie w Auberive w Burgundii, które stało się „centralnym domem” dla realizacji projektu „rodziny duchowej zgromadzonej według reguły Miłości Bożej” i pod patronatem św. Jana. Zaczynał w 1925 roku od „Sióstr Św. Jana”, żeńskiej gałęzi, która pracowała przy urządzaniu pomieszczeń, aby uczynić je zdolnymi do zamieszkania.

 

Jesienią 1926 r. ustanawia pod nazwą „Braci Św. Jana” „rodzaj seminarium dla różnych powołań, późnych lub przedwczesnych”. Pośród pierwszych uczniów był Henri Caffarel. Brak należytej organizacji i częsta nieobecność ks. Ghiki prowadzą w efekcie do zamknięcia gałęzi męskiej w 1928 roku na prośbę biskupa Thomasa, ordynariusza Langres. Ks. Ghika umieścił wówczas Henri Caffarela w swoim macierzystym opactwie la Source w Paryżu.

 

Ks. Caffarel chętnie opowiadał o swoim pobycie u ks. Ghiki, którego darzył wielkim szacunkiem i synowskim przywiązaniem. Był pod urokiem wielkiej kultury i błyskotliwego intelektu swego rozmówcy. Czy on także otworzył go na bogactwo małżeństwa chrześcijańskiego? Jeden z biografów ks. Ghiki pisze: „Ks. prałat Ghika był prekursorem przypominając, że małżeństwo jest powołaniem do świętości, że małżonkowie chrześcijańscy są jak wszyscy inni powołani i zobowiązani do doskonałości i że sakrament małżeństwa jest do tego przeobfitym źródłem łaski...”. Po wojnie ks. Ghika wrócił do Rumunii, aby pomagać swemu narodowi i cierpieć razem z nim. Zmarł w komunistycznym więzieniu w 1954 r.

 

Po zamknięciu seminarium w Auberive Henri Caffarel znalazł się więc w Paryżu. Kontynuował studia teologiczne rozpoczęte pod kierunkiem księdza Ghiki. Często przerywał studia z powodu jego nieustannego zmęczenia. Mógł im poświęcić tylko ograniczoną ilość czasu. W zamian poświęcał całe godziny modlitwie.

 

Dostał się pod opiekę o. Verdier, Dyrektora Seminarium Karmelitów. Otrzymał subdiakonat 25 maja 1929 r. w Seminarium w Issy, a 19 kwietnia 1930 r., w Wigilię Paschalną, został wyświęcony na kapłana przez Kardynała Verdier, nowego biskupa Paryża. Ks. Caffarel odprawił Mszę prymicyjną w Lyonie 21 kwietnia tego roku.

 

Początki apostolatu

 

W 1931 r. ks. Caffarel dostał nominację do Sekretariatu Generalnego Chrześcijańskiej Młodzieży Pracującej. Jego praca polegała na wygłaszaniu licznych rekolekcji dla członków organizacji.

 

W 1934 r. nastąpiła zmiana, gdy ks. Caffarel dostaje nominację do Sekretariatu Akcji Katolickiej, gdzie miał się zajmować środkami przekazu: radiem i kinem. Założył wówczas biuletyn „Choisir” (Wybierać) – być może pierwszy tego rodzaju w świecie katolickim – aby prowadzić chrześcijan w tym skomplikowanym świecie audio-wizualnym.

 

W 1936 r. ks. Caffarel został „zwolniony”, jak mówią archiwa Archidiecezji Paryskiej. Zostawił wszystkie oficjalne funkcje, aby oddać się całkowicie apostolatowi. Na czym on polegał? To przede wszystkim rekolekcje i skupienia, które wygłaszał w różnych miejscach do młodych. Świadectwa słuchaczy i innych kapłanów są jednoznaczne: ks. Caffarel miał niewątpliwie wielki dar do mówienia o Jezusie Chrystusie do młodych.

wp5533b116.gif
wpc2028ab4.png
wpc08ad125.png
wp0be12b6d.png
wp352b48ed.png
wp2567b790.png
wp04af642f.png
wp71fdc7ff.png
wp4cec6bac.png
wpc49314d3.png
wpe348c8f6.png
wp181d794f.png
wp89774230.png
wpa6b90e1e.png
wp3d2b2d89.png
wp4bfb3773.png
wp0985fae7.png
wp8d44381c.png
wpb03cdf8f.png

/nauczyciel szczęścia/

ŻYCIE I DZIEŁA SŁUGI BOŻEGO KSIĘDZA HERNI CAFFARELA

Henri Caffarel, kapłan

wp5533b116.gif
wp567e6302.png
wpa6d4853e.png